ارزشیابی مستمر
- اگر آموزش پویا و ارزشیابی با تأکید بر سنجش مستمر صورت گیرد، جای دلهره و نگرانی نباید باشد اما اگر روش آموزشی، همان روش سنتی و دیرین باشد، نه تنها دانش آموز، بلکه معلم و خانواده هم نگران می شوند .
در آموزش سنتی، معلم نقش انتقال دهندۀ مفاهیم آموزشی از کتاب درسی به ذهن دانش آموزان را دارد. با این روش، سال هاست که دانش آموزان، معلمان و اولیای آنها آشنایند و از همین راه است که میلیون ها نفر دانش آموز هر سال امتحان میدهند، به کلاس بالاتــر می روند، و پس از مدتی هم هر آن چه را به خاطر سپرده اند از یاد می برند . نتیجه این روند آن است که دانش آموزان نه دانش زاینده ای به دست می آورند و نه مهارتی کسب می کنند که در زندگی به کار آید.
اما در سیستم آموزشی روشنگران آموزش و پرورش مطرح گردیده و هدف و نقش مدرسه، معلم، کتاب آزمون و دانش آموزان همراه و همگام با هم در نظر قرار می گیرد و همین نگاه طرق سیستم نویی را در پی داشته است . در این طرح نو :
- معلم، نه عامل انتقال دهنده دانستنی ها ، بلکه برانگیزاننده و هدایت کننده است .
- دانش آموز، نه موجودی منفعل، بلکه یادگیرند ه ای هوشمند، پویا و با همۀ احساس و عواطف انسانی است .
- محتوای آموزشی، نه دانستنی های غیر لازم بلکه آموزه هایی است دانش، مهارت و نگرش لازم را برای بهتر زیستن و با هم زیستن در اختیار یادگیرنده قرار می دهد.
- مواد آموزشی، نه فقط یک کتاب درسی، بلکه انواع وسایل دیداری، شنیداری، کارگاهی و آزمایشگاهی است تا همه حواس یادگیرنده رابه کار اندازد و یادگرفتنی ها را عمق، گسترش و استمرار بخشد .
- و امتحان نه نوشتن پاسخ پرسش های معلم، بلکه سنجش و ارزشیابی مستمر و پویایی است که توسط یاددهندگان صورت می گیرد و موجب بازخورد مؤثر در آموزش و پرورش می شود .
با ارزشیابی مستمر که از طریق ثبت مشاهدات ، انجام پروژه های دانش آموزی ، آزمون های عملکردی صورت میگیرد ، میزان پیشرفت دانش آموزان را مشخص و از طریق سازوکار بازخورد ، نتیجه های بدست آمده را در روش تدریس ما ، محتوا و مواد آموزشی دخالت داده و بهره وری آموزشی را بیشتر می کنیم . در این صورت است که دلهره های دانش آموزان و اولیای آنها در مورد آزمون ها کاسته شده و ارزشیابی به تکمیل آموزشی کمک خواهد کرد .